Diversen

De trots van ... Wilma Bestebreurtje: - de HOF VAN VRIJBURGH

Een uniek plekje, deze bijna geheel ommuurde tuin, van waaruit je zicht hebt op de Lekpoort in Vianen. Het is een plekje waar de tuin één geheel vormt met het huis en waarin je de drempel herkent naar de Betuwe, de fruitcultuur bij uitstek. Wilma en Gert-Jan zijn hier, via een aantal stappen, in 2003 komen wonen.

Wilma is in een flat met een balkon opgegroeid. Haar vader had een volkstuintje waarop hij bloemen en groenten verbouwde. Regelmatig ging zij met hem mee. Ook herinnert Wilma zich nog dat zij in de tuin van haar opa en oma ‘Hoe langer hoe liever’ (Saxifraga x geum) mocht plukken. De ouders van Gert-Jan waren tuinfanaten  maar Wilma had op dat moment geen oog voor deze hobby. Ook gebeurde dit nog niet bij hun eerste huis.  Ze had geen idee wat er in een tuin moest gebeuren en was druk met de kinderen. Het grasveldje en de planten werden door Gert-Jan onderhouden. Wilma leerde hier wel dat, wanneer er niet goed gesnoeid werd, je een plant goed kunt verknallen. Bemoedigend was dit niet, wel een goed leermoment.

De omslag kwam toen zij in 1988 verhuisden naar een nieuw huis in Houten. In Japan hadden zij prachtige tuinen gezien. Een vriendin had net een cursus tuinontwerp gedaan en zij ontwierp een Japanse tuin, die zij samen hebben aangelegd en aangeplant. Plotseling werd het haar eigen stukje grond waar veel tijd in werd gestopt. Vijf jaar later, toen de tuin op z’n mooist was, verhuisden Wilma en Gert-Jan naar een grachtenhuis met bedrijfsruimte en een ommuurde stadstuin van 12 x 2½ meter in Utrecht. In de zon zitten?? Je moest erom loten!!

Wilma miste het tuinieren. Aanvankelijk heeft zij daarom een volkstuin gehuurd, maar de afstand ernaar toe bleek toch een obstakel en uiteindelijk hebben zij besloten een huis met tuin buiten Utrecht te zoeken. En een maand later vonden zij het huis met de droomtuin in Vianen.

Het eerste jaar onderhield Wilma de tuin zoals hij was. Maar zij merkte, dat de verhoudingen en de zichtlijnen niet klopten. Wilma ging zich meer in het tuinieren verdiepen en bezocht ook tuinbeurzen. Daar ontmoette zij Ivor van Harten, een tuinontwerper uit Polsbroek. Na intensieve gesprekken over de tuin besloten Wilma en Gert-Jan de hele tuin op de schop te gooien. In 2005 maakte hij een prachtig ontwerp en liet zich inspireren door de tuin die ooit deel uitmaakte van kasteel Batenstein in Vianen. Kasteel en tuin zijn in de loop van de jaren uit het stadsdeel verdwenen, maar Wilma en Gert-Jan hebben een gedetailleerde prent waarop de tuinaanleg zichtbaar is.

Natuurlijk had Wilma hierbij haar eigen wensen. In haar optiek moet een tuin in het landschap passen. In deze omgeving, de poort naar de Betuwe, passen geen coniferen, maar wel oude fruitsoorten, buxussen en bloemen. De combinatie van het ontwerp, de zichtlijnen die de tuin met de woning verbinden, de looproutes en haagstructuren, gekoppeld aan de raamverdeling van het huis, maken dat de stadstuin er als een plaatje uitziet. Een bijkomend probleem was de schuin naar beneden aflopende tuin, dat Ivor prachtig heeft opgelost. De combinatie van de losse, bloeiende beplanting met de strakke hagen geven de tuin een eigen karakter. Wilma voelt zich hier happy: de hele dag zijn in de tuin plekjes te vinden waarin je in de zon en in de schaduw kunt zitten.

Tegen de oude stadsmuren staan druiven, een vijg (Ficus carica) en leipruimen. In de tuin staan nog andere fruitsoorten: een appelboom, moerbeien, leikweeperen (Cydonia oblonga), een mispel, aardbeien (Fragaria vesca) en verschillende bessensoorten: rode, witte, zwarte en kruisbessen, afgewisseld met allerlei geraniums, hosta’s (veelal in potten), lavendel, lamsoor (Limonium latifolium) anemonen, astilbes en astrantia’s. De oude rododendrons zijn verplaatst en bij elkaar in de schaduw gezet. Verder zie je verschillende viburnums, hortensia’s, eikenbladhortensia’s (hydragea quercifolia) en rozen, o.a. Nostalgie en Guirlande d’ amour.  De tuin is niet echt op kleur geplant, wel zie je de tinten wit, roze, lila, paars en lindegroen door de tuin verweven. Geel is er niet.

Er gaat natuurlijk in de tuin ook weleens wat mis. De oude klimroos Bobby James heeft de strenge winter van 2009 niet overleefd. Erger nog vindt Wilma dat de prachtige Agapanthussen, die allemaal in potten stonden en voor het eerst in de schuur overwinterden, allemaal bevroren zijn.

Tot slot heeft Wilma nog één advies: een tuin moet, groot of klein, geen last zijn. Je kunt er dan niet van genieten. In een tuin moet je plezier en ontspanning kunnen vinden.

Het onderhoud van de tuin wordt helemaal door Wilma gedaan. Huiting komt een ½ dag per jaar om de bomen en hagen te snoeien. En Gert-Jan helpt bij het schoonhouden van de tuinpaden. Bij de bemesting maakt Wilma gebruik van koemest. De slakken en de luizen op de peren, pruimen en de rozen worden met biologisch afbreekbare middelen bestreden. Maar de bestrating wordt op de knieën schoongemaakt. Goed om je hoofd leeg te maken.

Als initiatiefneemster van de Open Tuinenroute in Vianen, t.w. ‘Gluren in de tuinen van de buren’ verklapte Wilma dat er in 2012 weer een nieuwe route in en om Vianen georganiseerd zal worden. U bent dan van harte welkom om deze mooie tuin te bekijken.
Buiten de Open Tuinenroute is de tuin ook op afspraak te bezoeken. Het telefoonnummer is 0347-326941.

Naar boven

meer

 

 

 

18
Jun
Het begin
18
Jun
Tuinieren op een balkon, op 10 hoog