Groentips & Groeninfo

Buxusmot

Buxusmot
Buxuspop

Biologie 
De buxusmot (Cydalima perspectalis) is een vlinder uit de familie grasmotten (Crambidae). De vleugels van de mot hebben een halfdoorschijnende witte kleur met een donkerbruine rand. Er is ook een zeldzame, geheel bruine variant. De vlinder/mot heeft een spanwijdte van ongeveer 4 cm. Ze leven ca 8 dagen en zetten hun eitjes in kleine groepjes (eispiegels) af op de onderkant van het blad van de Buxus. De jonge rupsen zijn vuilgeel en krijgen na enkele dagen bruine lengtestrepen. Volgroeide rupsen worden 4 cm groot en zijn felgroen met een zwarte kop, het lijf heeft een patroon van zwarte stippen en zwarte en lichte lengtestrepen. De nieuw ontwikkelde pop is felgroen met donkere strepen en vlekken; hij verkleurt later naar crèmekleurig met bruin. De ontwikkeling van ei naar pop duurt ongeveer 26 dagen. De pop is ongeveer 1,7 cm lang. Tussen mei en september kunnen twee tot drie generaties elkaar opvolgen. Volwassen motten kunnen zich jaarlijks 5 à 10 kilometer verspreiden.

Plaag 
De soort komt oorspronkelijk voor in Oost-Azië, maar komt door ongewilde introductie nu ook voor in Europa. Mogelijk is de soort in 2005 door een zending buxussen vanuit China naar Duitsland in Europa binnengekomen. Ook in België, Nederland, Groot-Brittannië en Frankrijk is de buxusmot intussen aan een opmars bezig. De rups van de buxusmot leeft van de buxus (Buxus sempervirens), die voor de meeste dieren, inclusief mensen, giftig is. De buxusmot legt de eieren in de bladeren van de plant, waarop de rupsen zich van binnenuit een weg vreten naar buiten. Daardoor is het vaak pas te laat te zien dat de struik een plaag heeft. De struik kan door vraat alle bladeren verliezen. De buxusmot vormt zo een bedreiging voor de buxus. De buxusmot kan ook voorkomen op de zwarte moerbeiboom.

Schadebeeld 
De aanzienlijke schade die de rupsen van de buxusmot aanrichten uit zich vooral in dode blaadjes, kale takjes, bladskeletten en spinsel! De rupsen kunnen het jaar door op buxusplanten worden aangetroffen, vlinders en poppen enkel in korte periodes tussen april en september.
Grote hoeveelheden rupsen resulteren uiteindelijk in kaalvraat van de plant. De eerste schade is meestal lastig te zien. De vraatsporen van jonge rupsen zijn eerder kleine blaasmijnen omdat ze het bladmoes aan de onderkant van het blad weg schrapen. Al snel beginnen ze bladeren aan elkaar te spinnen waardoor de schade en aanwezigheid van de rupsen steeds meer opvalt.

Bestrijding 
Bij een beperkte aantasting kan men de rupsen en poppen op elk moment met de hand verwijderen en de spinsels wegknippen. Ernstig aangetaste planten kan men het beste bij de grond afknippen, waarna de verwijderde planten in een afgesloten zak of container moeten worden afgevoerd.
Let op dat je de schade aan je planten goed analyseert alvorens te gaan behandelen. Ook schimmelaantastingen zoals Opens internal link in current windowCylindrocladium buxicola veroorzaken zwarte plekken en bladsterfte.

Je kan de rupsen uiteraard ook biologisch of chemisch gaan bestrijden. Een bestrijdingsmiddel op basis van pyrethrinen zoals Bio- Pyretrex zal snel en doeltreffend werken. Bovendien is dit product van plantaardige oorsprong waardoor het geen nawerking heeft zodat het biologisch evenwicht na de behandeling spoedig herstelt. De behandeling dient verschillende keren herhaald te worden en werkt het best tegen jonge rupsen.

Je kunt ook gebruik maken van breedwerkende systemische insecticiden zoals Multisect of For-insect waarbij het product drie weken in de sapstroom blijft waardoor er gedurende die periode geen nieuwe rupsen in de buxus kunnen verschijnen.

Bestrijd de jonge rupsen zo goed mogelijk in het voorjaar zodat de sterke ontwikkeling in de zomer goed wordt afgeremd. Blijf uw planten geregeld controleren op herbesmetting en volg de aanwijzingen van het bestrijdingsproduct ten allen tijde correct.

 

Voorkomen van de buxusmot 

  1. Doorzoek de buxus regelmatig op rupsen en haal ze er zo snel mogelijk uit met de hand. Kijk de plant geregeld na op spinsel dat de blaadjes samenklit: verwijder die zo snel mogelijk, want daar nestelt de buxusmot haar eitjes. Knip het spinsel af met een buxusschaar en desinfecteer de messen na gebruik, om te voorkomen dat eitjes overgebracht worden naar andere hagen. Voer het snoeiafval en de rupsen af met het restafval in een goed gesloten zak, zodat de rupsen niet ontsnappen. Als u er vroeg genoeg bij bent, kunt u zo een verdere verspreiding voorkomen.
  2. Volwassen buxusmotten worden aangetrokken door kunstlicht. Gebruik daarom zo weinig mogelijk de tuinverlichting indien u vermoedt dat u last heeft van de buxusmot.
  3. Wees steeds alert voor bruine plekken in uw buxushaag en analyseer de schade aan de plant alvorens te behandelen. Zwarte plekken en bladsterfte kunnen ook veroorzaakt worden door schimmelaantastingen, en zijn dus niet noodzakelijk het werk van de buxusrups.
  4. Preventief: er zijn bladinsectenconcentraten te koop die blaadjes beschermen tegen o.a. luis en witte vlieg. Door een gezonde buxus hiermee vanaf het voorjaar regelmatig te sprayen, wordt de smaak van het blad onaantrekkelijker voor de buxusmot.

Door de juiste en extra bemesting kan een buxus groeien en sneller herstellen.

Naar boven

meer
12
Oct
Van pad tot kegelbaan…
10
Oct
Met je neus in de boter